جالب‌تر اينجاست كه حتما پيش آمده بخواهيد با اقوامتان كه به سفر حج عازم شده‌اند و تلفن‌همراه با خود برده‌اند، ارتباط برقرار كنيد و متوجه شده‌ايد كه از اين پيام و پيام‌هاي مشابه آن‌هم با آن تراكم جمعيتي، خبري نيست و برقراري ارتباط به سهولت و با كيفيت مناسب انجام مي‌پذيرد. بنابراين اين مشكل در كشورهاي ديگر وجود ندارد و اما مشكل كجاست؟
براي توضيح مطلب اجازه بدهيد مثالي بزنيم: فرض كنيد كه قرار است يك ساختمان دو طبقه در جايي احداث شود و چهار خانواده در آن ساكن شوند. نقشه ساختمان كشيده، پي ساختمان كنده مي‌شود و... در ميانه ساخت ناگهان تعداد كساني كه مي‌خواهند در ساختمان ساكن شوند دو برابر مي‌شود. پيمانكار هم مقداري پايه‌هاي ساختمان را تقويت مي‌كند و به جاي دو طبقه چهار طبقه مي‌سازد اما بعد از گذشت مدتي ديگر دوباره تعداد ساكنان افزايش مي‌يابد در اين حال پيمانكار ديگر نمي‌تواند پايه‌هاي ساختمان را تقويت كند بنابراين دوباره چند طبقه به ساختمان اضافه مي‌كند و بعد از اينكه ساختمان به پايان مي‌رسد، اين ساختمان ديگر توانايي جوابگويي به همان چهار خانواده اول را هم ندارد.
البته اين مثال تمام زواياي مشكل را نمي‌پوشاند ولي تا حدودي آن را روشن مي‌سازد. كساني كه با مهندسي مخابرات و نصب آنتن‌هايBTS آشنايي دارند، مي‌دانند كه ابتدا بايد حداكثر ظرفيت سرويس‌دهي، همچنين حداكثر مناطق تحت پوشش مشخص شود (مثلا براي يكصد هزار مشترك پيش‌بيني يك ميليون انجام شود) سپس بر اساس موقعيت جغرافيايي منطقه، پستي‌ها و بلند‌ي‌ها و بسياري مسايل ديگر در مناطق مورد نياز آنتن‌هايBTS نصب شود.
چنانچه آنتن‌ها طبق اين اصول نصب نشوند خود مقداري از قدرت همديگر را تضعيف مي‌كنند و اخلال به‌وجود مي‌آوردند.
در كشورمان در ابتدا اين بررسي كارشناسي انجام نشده و بر اساس آزمون و خطا هرجا كه ضعف آنتن‌دهي مشاهده شود، آنتن نصب مي‌شود و آن بهبود كيفيت شبكه تلفن‌همراه نام مي‌گيرد و در نهايت مثال اين شبكه همانند ساختماني است كه در ميانه بحث به آن اشاره شد.
به هر تقدير، شرايط و وضع موجود ظاهرا حكايت از اين دارد كه وضع شبكه تلفن‌همراه دولتي از اين بهتر نخواهد شد. مگر آنكه ساختمان مذكور از ابتدا ...

منبع : جهان صنعت