حتي با در نظر گرفتن اينكه اين دستگاه يك نوع سيستم غيرفعال بود، مي‌توان آن را به نوعي به عنوان اولين سيستم در فناوري RFID لقب داد. فناوري RFIDعملاً از سال 1960 ميلادي شروع شد.

ساير فناوري‌هاي مشابه از قبيل IFF به‌عنوان سيستم پاسخ‌گوي خودكار توسط انگليسي‌ها در سال 1939 اختراع و در جنگ جهاني دوم جهت شناسايي هواپيماهاي خودي و هواپيماهاي دشمن مورد استفاده قرار گرفت.

ماريو كاردولو رسماً به عنوان اولين مبدع تكنولوژي RFID شناخته مي‌شود. در سال 1971 در اداره بنادر نيويورك يك گيرنده وفرستنده راديويي غيرفعال  همراه با حافظه مربوطه ارايه شد كه بخش داخلي غيرفعال بوده و انرژي  خود را از سيگنال‌ها دريافت مي‌كرد.

اين سيستم برپايه يك گيرنده با حافظه 16 بيت عمل مي‌كرد و صدا توليد مي‌كرد. اختراع اوليه كاردولو نيازهاي كاربردي در حوزه RF را پوشش مي‌داد و توان انتقال صدا و نور را در حد متوسطي داشت.

طرح تجاري استفاده از اين تكنولوژي براي سرمايه‌گذاران در سال 1969 در زمينه امور حمل و نقل و ترابري (شناسايي خودروها، سيستم خودكار شناسايي،‌ آشكارساز الكترونيكي،‌ مسيريابي خودروها،‌ كنترل عملكرد خودرو) ، سيستم‌هاي بانكي (كارتهاي  اعتباري)،  سيستم‌هاي امنيتي (شناسايي كاركنان و افراد، ‌گيت‌هاي ورودي خودكار،‌ سيستم‌هاي نظارتي و نيز علم پزشكي (شناسايي بيماران، حفظ و نگهداري تاريخچه بيمار)‌ ارايه شد.

سيستم RFID به‌عنوان يك سيستم شناسايي خودكار و براساس ذخيره سازي ديتا و بازيابي آن عمل كرده و با استفاده از تجهيزات، تگ‌ها و فرستنده‌ها و گيرنده‌هاي راديويي يك تگ راديويي مي‌تواند امكان كنترل ميسر شده و با الصاق تگ به‌صورت مستقيم به يك محصول، حيوان و يا انسان و يا جاسازي آن در ساختار موارد مذكور (مثل بدن انسان) براي شناسايي، از امواج راديويي بهره برد.

اغلب تگ‌هاي امواج راديويي از دو بخش تشكيل شده‌اند. بخش اول از يك مدار مركزي براي ذخيره سازي و پردازش اطلاعات، تنظيم امواج راديويي و ساير عملياتهاي مربوطه و بخش دوم از يك آنتن براي دريافت و انتقال امواج و سيگنالهاي راديويي تشكيل شده است.

تكنولوژي جديد ارايه شده در اين خصوص استفاده از تگ‌هاي RFID مدار الكترونيكي ندارد كه امكان شناسايي را بدون هرگونه نياز به استفاده از مدار الكترونيكي فراهم مي‌كند. به‌اين ترتيب امكان چاپ تگ‌هاي RFID  برروي اموال و كالاها با هزينه كمتر از ارايه تگ‌هاي راديويي مجزا جهت الصاق برروي آنها فراهم مي‌شود.

اين نوع تگ مي‌تواند از فاصله يك سانتي متر بدون نياز به قرارگيري در محدوده قرائت‌گر تگ  (READER)  خوانده شود.

يكي از موارد استفاده از اين نوع تگ‌ها كنترل و مديريت زنجيره تأمين در سازمانهاي بزرگ و گسترده است. استفاده از اين سيستم به افزايش سرعت و دقت درخصوص اموال و دارايي‌ها منجر شده و امكان پيگيري و كنترل دارايي‌ها بهبود يافته و به صرفه‌جويي در هزينه‌ها و پس‌انداز مالي مناسب براي سازمان منتهي مي‌شود. مهم‌ترين مثال‌ها از كاربردهاي تكنولوژي RFID  عبارتند از:

پاسپورت: تگ‌هاي RFID در بسياري از كشورها در پاسپورت مورد استفاده قرارگرفته‌اند اولين پاسپورت (e-Passport.) در كشور مالزي و در سال 1998 از اين تكنولوژي بهره برد. علاوه بر اطلاعات موجود در برگه اطلاعاتي پاسپورت، شناسنامه الكترونيكي ارايه شده در مالزي تمامي اطلاعات مربوط به سفرهاي صورت گرفته فرد (زمان،‌ تاريخ،مكان) را نيز نگهداري مي‌كند و مي‌توان زمان ورود به هر كشور و دوره اقامت وي را بدين شكل تعيين كرد.

تگ‌هاي RFID  از سال 2006 در پاسپورت كشورهاي ايالات متحده آمريكا و انگلستان استفاده شده ‌است. مدار به كار رفته، ‌توانايي ذخيره همان اطلاعات چاپ شده برروي برگه‌هاي پاسپورت را دارد و مي‌تواند عكس ديجيتال فرد را نيز در خود نگهداري كند.

اين پاسپورت به‌گونه‌اي طراحي شده است كه لايه فلزي نازكي روي آن را پوشش داده است تا قرائت پاسپورت در هنگام بسته بودن آن،‌ توسط قرائت‌گرهاي غيرمجاز غيرممكن گردد.

حمل ونقل: در اروپا ‌به ويژه در شهر پاريس  از سيستم RFID  در سال 1995 شروع به استفاده شد. شهرهاي ليون و مارسي در فرانسه، پورتو و ليسبون در پرتغال،‌ ميلان و تورينو در ايتاليا و بروكسل در بلژيك از سيستم يكسان و يكپارچه‌اي با  استاندارد بين المللي( CALYPSO RFID) بهره مي‌برند. درحال حاضر از اين سيستم مذكور در مونترال كانادا، ‌مكزيك، ‌كلمبيا و نروژ استفاده مي‌شود.

در هنگ كنگ اغلب سيستم‌هاي حمل و نقل براي پرداخت هزينه از تكنولوژي RFID بهره مي‌برند. اين سيستم در سال 1997 براي پرداخت كرايه مورد استفاده قرارگرفت و به سرعت سايراستفاده‌ها از قبيل دستگاههاي فروش،‌ رستورانهاي Fast-Food ‌و سوپرماركتها نيز از اين امكانات بهره مند شدند. اين كارت‌ها با استفاده از دستگاه‌هاي خاصي شارژ شده و امكان قرائت آنها از فاصله چند سانتي متري قرائتگر (Reader) ميسر است.

كنترل و ردگيري: مركز شناسايي حيوانات اهلي كانادا شروع به استفاده از تگ‌هاي RFID به‌جاي استفاده از باركد كرد. از اين تگ‌ها براي شناسايي گله گاوها و نيز كنترل و شناسايي علوفه نامناسب داده شده به آنها استفاده مي‌شود.

درحال حاضر از تگ‌هاي CCIA  در ويسكانسين به‌صورت داوطلبانه در مزارع آمريكا مورد استفاده قرارمي‌گيرد.

صنعت خودرو: امروزه تگ‌هاي RFID از نوع مبكروويو براي كنترل خودروها مورد استفاده قرار مي‌گيرند. از سال1990 از تگ‌هاي RFID  در كليد خودروها استفاده شد و بدون وجود كليد يا سوئيچ حاوي تگ، امكان روشن كردن خودرو ميسر نمي‌شود.

شناسايي حيوانات: از تگ‌هاي RFID همچنين براي شناسايي حيوانات استفاده شده است. تاكنون روش‌ها و سيستم‌هاي مختلفي دراين خصوص ارايه شده است.

كنترل دارايي‌ها: استفاده از تكنولوژي RFID در روش پيشرفته‌اي چون تكنولوژي شناسايي خودكار دو ارزش ويژه براي كنترل دارايي‌ها دارد. در وهله نخست با استفاده از اين سيستم، اطلاعات دقيقي درباره موجودي واقعي اموال دراختيار بوده و امكان وجود مغايرت در موجودي اموال و ميزان درج شده در اسناد موجود به حداقل رسيده و در واقع به ‌طور كامل از بين مي‌رود.

در وهله ديگر مي‌توان ذكر نمود استفاده از اين سيستم باعث جلوگيري و كاهش بروز خطا خواهد شد و باعث مي‌شود تا هزينه‌هاي نيروي انساني به حداقل رسيده و كليه فرآيندهاي تجاري با سرعت و دقت بالاتر و سهولت بيشتري صورت پذيرند.

استفاده در بدن انسان: تگ‌هاي RFID به‌كار رفته در حيوانات درحال استفاده براي انسان‌ها هستند. پرفسور وارويك در سال 1998 به عنوان اولين فردي است كه از اين سيستم روي بازوي خوداستفاده كرد. برخي باشگاه‌هاي شبانه در بارسلون اسپانيا و روتردام هلند از اين سيستم براي شناسايي و پذيرايي از ميهمانان ويژه خود استفاده مي‌كنند.

استفاده در كتابخانه: در ميان استفاده‌هاي متنوع تكنولوژي‌هاي RFID مي‌توان به استفاده از آن دركتابخانه‌ها اشاره كرد. اين تكنولوژي به سادگي جايگزين باركد شد و روي كتب وCD و DVD الصاق شد.

تگ RFID شامل اطلاعات شناسايي كتاب از قبيل عنوان كتاب و ... بوده و نيازي به استفاده از بانك اطلاعاتي براي دستيابي به اين اطلاعات وجود ندارد.

منبع:
www.wikipedia.com