معمولاً كاربران كامپیوتر بویژه آنهایی كه اطلاعات تخصصی كمتری درباره كامپیوتر دارند، ویروس‌ها را برنامه‌هایی هوشمند و خطرناك می‌دانند كه خود به خود اجرا و تكثیر شده و آثار تخریبی زیادی دارند كه باعث از دست رفتن اطلاعات و گاه خراب شدن كامپیوتر می‌گردند در حالیكه طبق آمار تنها پنج درصد ویروس‌ها دارای آثار تخریبی بوده و بقیه صرفاً تكثیر می‌شوند. بنابراین ویروس‌های رایانه‌ای از جنس برنامه‌های معمولی هستند كه توسط ویروس‌نویسان نوشته شده و سپس به طور ناگهانی توسط یك فایل اجرایی و یا جا گرفتن در ناحیه سیستمی دیسك، فایل‌ها و یا كامپیوترهای دیگر را آلوده می‌كنند. در این حال پس از اجرای فایل آلوده به ویروس و یا دسترسی به یك دیسك آلوده توسط كاربر دوم، ویروس به صورت مخفی نسخه‌ای از خودش را تولید كرده و به برنامه‌های دیگر می‌چسباند و به این ترتیب داستان زندگی ویروس آغاز می‌شود و هر یك از برنامه‌ها و یا دیسك‌های حاوی ویروس، پس از انتقال به كامپیوترهای دیگر باعث تكثیر نسخه‌هایی از ویروس و آلوده شدن دیگر فایل‌ها و دیسك‌ها می‌شوند. لذا پس از اندك زمانی در كامپیوترهای موجود در یك كشور و یا حتی در سراسر دنیا منتشر می‌شوند. از آنجا كه ویروس‌ها به طور مخفیانه عمل می‌كنند، تا زمانی كه كشف نشده و امكان پاكسازی آنها فراهم نگردیده باشد، برنامه‌های بسیاری را آلوده می‌كنند و از این رو یافتن سازنده و یا منشاء اصلی ویروس مشكل است.

برگرفته از «http://fa.wikipedia.org/wiki»