همچنین اگر سیم كارتشان به هر دلیل نامشخصی سوخت هزینه وصل مجدد را با طیب خاطر پرداخت می‌كنند، با این وجود بعضی وقت‌ها نه آنتن دارند و حتی در بسیاری از ایام نمی‌توانند پیامك بفرستند (مانند اعیاد عمومی) كه نشان دهنده حجم بالای فروش بدون محاسبه خدمات است، بیشترشان با عبارت «شبكه مشغول است» (Network Busy) ساعت‌ها را برای یك اتصال چند ثانیه‌ای پشت سر می‌گذارند ولی با تمامی این اوصاف هنوز هم دل به نفس مسیحایی مسئولان وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات خوش كرده‌اند.

همین مردم خوب كه 10 سال مالیات داده‌اند تا خدمات بگیرند، آرزو به دل مانده‌اند كه یك بار از بعضی امكانات موبایلشان مانند MMS و GPRS استفاده كنند. البته نسل سومی‌ها دیگر به این واژگان در موبایلشان باید به‌عنوان یك زینت و سرگرمی نگاه كنند.

جالب است كه در بسیاری از قراردادهای شركت مخابرات با اپراتورهای دیگر (به جز خودش كه اول است و هنوز هم خصوصی نشده)، طرف مقابل را ملزم به استفاده از آنتن‌های BTS نسل سوم كرده تا حتماً بتوانند امكاناتی چون MMS و GPRS را ارائه دهند. بعد كه آنها آنتن‌های نسل سومی گذاشتند یادشان افتاد كه نمی‌توانند اجازه ارائه این خدمات را بدهند.

شاید هم بخش دولتی در انتظار است تا خود این توانایی را كسب كند و سپس تلاش خود را برای عدم‌ممنوعیت ارائه این 2سرویس آغاز كند و در این صورت بخش عمده‌ای از بازار خود را از دست نخواهد داد. ولی خب این میان مگر ملت نجیب ایران چه گناهی دارند كه نمی‌توانند هیچ گاه در حوزه ICT خود را همگام با مردم دنیا حس كنند؟

منبع خبر: عمیدنمازی‌‌خواه @ همشهری آنلاین